Eddy Wally, Van Gogh en Friet van Piet

Igor Wijnker schrijft:

 

Voor het nog te verschijnen Rock City wil ik graag verslag doen uit de eerste hand. Zodat de lezer of luisteraar het idee heeft er zelf bij te zijn. Dat dit ook zeer ongemakkelijke momenten oplevert, merkte ik een paar weken geleden.

Op een donderdag in februari maakte ik onderstaande foto van Bert Hadders.

Tijdens het marathongesprek daarvoor en daarna vertelde hij me ongeveer alles over zijn leven. Of zoals hij het zelf verwoordde: ‘ik heb nu geen geheimen meer.’

 

Een paar dagen later maak ik kennis met zijn fenomenale achteloosheid. Het is dag drie in de Dunn Devil-studio van Bas Mulder waar hij met de andere Nozems de nieuwe plaat Kokeleko opneemt. In een zeer ontspannen sfeer. Toch zijn er al zes liedjes opgenomen.

 

Ze hoeven alleen nog even te worden ingezongen. Juist op het moment dat Hadders naar de geïsoleerde zangbooth (‘het kolenhok’) loopt om de vocalen op te nemen, komt drummer Marcel Wolthof binnen met patat en kroketten – zijn belangrijkste bijdrage van deze dag. En daar gaat weer een half uur kostbare studiotijd verloren. Al maakt dat de snackgesprekken niet minder belangwekkend, over o.a. wegwerpmicrofoons, Eddy Wally, Brood en Van Gogh (‘ik vond Van Gogh ook beter als muzikant dan als schilder’) en het verschil tussen zilt en zout.

 

De zanger veegt z’n mondhoeken af en gaat in het hok achter de condensatormicrofoon staan. Ik maak wat kiekjes en vraag of hij zijn stembanden nog moet opwarmen. Nee hoor. En de schuifdeur van het kolenhok hoeft ook niet dicht. Hadders staat met de handen in zijn broekzakken (spelend met wat muntstukken) en begint Der Zit Gain Schot In Mie te zingen. Ik sta ernaast, kijk ernaar, loop wat rond op de houten vloer en rommel nog wat aan mijn apparatuur. Hadders zingt onverstoorbaar door. Ook als ik hem fluisterend iets vraag. Hij blijft maar zingen. Pas na een paar minuten dringt het tot me door dat dit geen oefenopname is. Daar sta ik, opeens aan de grond genageld, twee meter van de zanger en de Neumann TLM 102 grootmembraan die elke zucht registreert. Hopend dat die krakende studiovloer onder me nog een paar minuten zwijgt.

 

Of dat lukt, hoor je op deze opname: https://www.youtube.com/watch…

 

En of deze eerste zangopname (plus stoorzender op de achtergrond) het album haalt, kun je over een tijdje lezen in Rock City en horen op Kokeloko.

 

We zijn er overigens bijna met de crowdfunding! Nog 6 dagen en 11 % te gaan. Als je nog een vriend(in) , familielid, buur of gezworen aartsvijand kunt overhalen ook mee te doen, komt het vast goed. En dan komt hier nog een allerlaatste keer die vermaledijde bedel-link:
https://www.voordekunst.nl/projec…/4056-groningen-rock-city…

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *