Auteur: Bert Hadders

 

Ik was op tied. Om nait te zeggen: ik was veuls te vroug.

 

De Peergroup zol optreden in Griffemeerde Kerke in 2e Mond.

 

Of ik ook n nummertje wol zingen?

 

 

 

 

 

Om tied te verdrieven gong k even op t kerkhof kieken.

 

Opa en Oma lagen der nog schier bie.

 

Der waren wat neie stainen bie kommen. De maiste noamen zeden mie nait veul.

 

 

 

 

Totdat ik dit graf zag.

 

Fam. Franssens. Ik zag een grieze vraauw op n fietse veur mie.

 

Altied vrolijk asof heur niks meer overkommen kon.

 

 

 

Mien moe het mie n keer verteld hou of dat kwam.

 

 

 

 

De Franssens woonden in n klain aarbaidershuussie en ze haren gain kinder.

 

Ze vuilen nait slim op in t dörp en in oorlog was dat nait aans.

 

 

Totdat de dag kwam dat de Polen 2e Mond kwamen bevrijden.

 

De deur van t klaine huussie gong open en de huile familie Dalsheim kwam noar boeten.

 

Vanof t moment dat t gevoarlek wuir veur Jeuden haren ze bie Franssens op zolder zeten.

 

 

Gain aine haar der wat van vernomen. Zulfs Meester O, n NSB-er dij mit

 

pistool in  buutse veur de klasse ston en zowat bie  familie Franssens in de

 

gloazen keek, nait.

 

 

 

 

Fam. Dalsheim is ze eeuwig dankboar bleven, getuuge het opschrift op de stain.